Migracja z Accessa do aplikacji webowej ma sens wtedy, gdy z bazy korzysta naraz wiele osób, plik zaczyna się psuć, a Ty nie wiesz, kto i kiedy zmienił dane. Przebiega w sześciu krokach: spis zawartości bazy, porządek w danych, przeniesienie ich do bazy serwerowej, nowy interfejs w przeglądarce, okres pracy równoległej i wyłączenie starego pliku. To samo dotyczy rozbudowanego skoroszytu, który z czasem zaczął pełnić rolę systemu.

Po czym poznać, że baza w Accessie przestała wystarczać?

Access to dobre narzędzie dla jednej osoby albo małego zespołu. Dane, formularze i raporty siedzą w pliku, który leży na dysku albo na udziale sieciowym. Dopóki pracuje na nim kilka osób w jednym biurze, wszystko działa. Sygnały ostrzegawcze są dość powtarzalne:

  • Praca wielu osób naraz. Program zwalnia, rekordy się blokują, ktoś musi „wyjść z bazy”, żeby ktoś inny mógł zapisać.
  • Uszkodzenia pliku. Po zerwaniu połączenia sieciowego albo zawieszeniu komputera plik wymaga naprawy, a czasem przywrócenia z kopii.
  • Brak uprawnień. W praktyce każdy, kto otworzy plik, widzi wszystko i może zmienić wszystko, łącznie ze strukturą tabel.
  • Brak historii zmian. Gdy znika zamówienie albo zmienia się cena, nie da się sprawdzić, kto to zrobił i kiedy.
  • Praca zdalna. Plik otwierany przez VPN działa wolno, a synchronizowany dyskiem chmurowym tworzy kopie w konflikcie.
  • Jedna osoba, która to rozumie. Formularze i makra dopisywał przez lata jeden pracownik. Gdy pójdzie na urlop, nikt nie poprawi raportu.

Jeden sygnał to jeszcze nie powód do wymiany. Dwa albo trzy naraz oznaczają, że ważny proces opiera się na narzędziu, które nie powstało z myślą o takiej skali.

Podobnie jest ze skoroszytem, w którym są makra, kilkanaście arkuszy i formuły sięgające do innych plików. Piszemy o tym osobno w artykule kiedy Excel przestaje wystarczać jako system firmowy.

Co daje aplikacja webowa zamiast pliku?

Dane trafiają do bazy serwerowej, a użytkownicy pracują w przeglądarce. Dla firmy oznacza to kilka konkretnych zmian:

  • wiele osób pracuje jednocześnie i nie blokuje się nawzajem,
  • każdy loguje się na własne konto i widzi tylko to, do czego ma uprawnienia,
  • zmiany zapisują się z informacją, kto i kiedy je wprowadził,
  • praca z domu, magazynu czy telefonu nie wymaga kopiowania pliku,
  • kopia zapasowa obejmuje jedną bazę na serwerze, a nie pliki rozsiane po komputerach.

Migracja z Accessa do aplikacji webowej krok po kroku

  1. Inwentaryzacja. Spisz tabele, zapytania, formularze, raporty i makra. Przy każdym elemencie zaznacz, kto go używa i jak często. Zwykle okazuje się, że część formularzy od dawna jest martwa i nie trzeba ich przenosić.
  2. Porządek w danych. Usuń duplikaty kontrahentów, ujednolić zapis numerów i dat, uzupełnij puste pola, które powinny być wymagane. Sprzątanie przed przenosinami jest tańsze niż po nich.
  3. Przeniesienie do bazy serwerowej. Struktura tabel powstaje od nowa, z relacjami i typami danych, których w pliku często brakowało. Dane przenosi skrypt, który można uruchomić wiele razy, a nie ręczne kopiowanie.
  4. Nowy interfejs w przeglądarce. Ekrany powstają na podstawie tego, jak ludzie naprawdę pracują, a nie jako kopia starych formularzy jeden do jednego. To dobry moment, żeby usunąć kroki, które istniały tylko z powodu ograniczeń pliku.
  5. Okres równoległy. Przez ustalony czas zespół pracuje w nowej aplikacji, a stara baza zostaje do wglądu. Porównujesz raporty z obu miejsc i każdą różnicę wyjaśniasz od razu.
  6. Wyłączenie starego. Plik przechodzi w tryb tylko do odczytu i trafia do archiwum. Skróty znikają z pulpitów, żeby nikt nie dopisał danych w starym miejscu.

Najczęstszy błąd to pominięcie kroku piątego. Bez okresu równoległego o brakującym raporcie albo źle przeniesionej kolumnie dowiadujesz się wtedy, gdy stary plik jest już nieaktualny.

Ile trwa migracja i czy trzeba przerwać pracę?

Czas zależy od liczby tabel i formularzy, jakości danych oraz tego, ile reguł ukryto w makrach i zapytaniach. Mała baza z kilkoma formularzami to inna skala niż plik, który przez kilkanaście lat obrastał dodatkami. Rzetelną odpowiedź daje dopiero inwentaryzacja z kroku pierwszego.

Przerwa w pracy nie jest konieczna. Dane można przenieść próbnie wiele razy, a ostateczne przełączenie zaplanować na popołudnie albo weekend. Szczegóły tej części, w tym porównanie liczby rekordów i plan powrotu, opisujemy w poradniku migracja danych ze starego systemu.

Przykład do policzenia: pięć osób traci dziennie po kwadransie na czekanie, aż baza się odblokuje, i na poprawianie skutków uszkodzeń. W tygodniu daje to ponad sześć godzin pracy. Pomnóż to przez własne stawki i liczbę tygodni w roku, a zobaczysz, z czym porównywać koszt migracji.

Jak przeprowadzamy takie migracje

Bazy w Accessie to jeden z rodzajów systemów, które przenosimy w ramach modernizacji starych aplikacji i systemów. Celem jest nowoczesny system bez przestoju i bez utraty danych, dlatego stary plik działa do chwili, w której nowa aplikacja jest sprawdzona na prawdziwych danych.

Nowy interfejs nie musi kończyć się na przeglądarce. Jeśli część zespołu pracuje w terenie albo w magazynie, z tych samych danych może korzystać program na telefon lub komputer, o czym piszemy na stronie aplikacji mobilnych i desktopowych dla firm. Na pierwszą rozmowę przygotuj kopię pliku i listę osób, które z niego korzystają. To wystarczy, żeby ocenić skalę.