Rozszerzenie systemu ERP opłaca się wtedy, gdy program dobrze robi to, do czego go kupiono, a brakuje mu jednej albo kilku funkcji, które da się dobudować obok. Wymiana ma sens dopiero wtedy, gdy system nie daje dostępu do danych, producent przestał go rozwijać, a braków jest więcej niż rzeczy działających. W pozostałych przypadkach dostawka do systemu niesie mniejsze ryzyko: ludzie pracują tak jak dotąd, a zmiana dotyczy jednego procesu, nie całej firmy.
Co to jest dostawka do systemu
Dostawka to potoczne określenie rozszerzenia: modułu albo nakładki dobudowanej do programu, który firma już ma. System główny zostaje na miejscu i dalej prowadzi sprzedaż, magazyn albo księgowość. Dostawka pobiera z niego dane, dodaje brakującą funkcję i w razie potrzeby odsyła wynik z powrotem.
Typowa sytuacja: hurtownia ma sprawny system magazynowy, ale kierowcy potwierdzają dostawy na papierze, a biuro przepisuje te kartki wieczorem. Nikt rozsądny nie wymienia magazynu z powodu jednego formularza. Wystarczy aplikacja w telefonie kierowcy, która pobiera listę dostaw z systemu i odsyła potwierdzenie odbioru.
Inne częste przykłady:
- panel dla handlowców z aktualnymi stanami i cenami,
- obieg akceptacji faktur kosztowych przed zaksięgowaniem,
- raport łączący dane z dwóch programów,
- wymiana zamówień ze sklepem internetowym albo z systemem odbiorcy.
Kiedy rozszerzenie systemu ERP wystarczy
Odpowiedź dają cztery pytania. Zadaj je, zanim poprosisz kogokolwiek o wycenę.
- Czy system daje dostęp do danych? Najwygodniej przez API, czyli oficjalny interfejs, przez który inne programy mogą odczytywać i zapisywać dane. Jeśli API nie ma, zostaje odczyt z bazy albo wymiana plików. Jeśli nie ma żadnej z tych dróg, każda nakładka będzie protezą.
- Czy producent rozwija program? Regularne aktualizacje, poprawki po zmianach przepisów i działające wsparcie oznaczają, że fundament jest zdrowy i opłaca się na nim budować.
- Ile procesów się zmieni? Jedna funkcja albo jeden dział to zadanie dla modułu. Jeśli lista braków obejmuje jednocześnie sprzedaż, magazyn i rozliczenia, to nie są braki, tylko niedopasowany system.
- Co się stanie po aktualizacji systemu głównego? Rozszerzenie oparte na API zwykle przechodzi aktualizację bez zmian. Rozszerzenie oparte na wewnętrznej strukturze bazy trzeba sprawdzać po każdej nowej wersji.
Jeśli dostęp do danych jest, producent pracuje nad programem, a zmiana dotyczy jednego obszaru, dobudowa jest zwykle rozsądniejsza niż wymiana. Zespół nie uczy się nowego systemu, dane zostają tam, gdzie były, a efekt widać w jednym, konkretnym miejscu.
Kiedy lepiej wymienić cały system?
Dostawka nie naprawi programu, który nie pasuje do firmy. Wymianę rozważ, gdy widzisz kilka z tych sygnałów naraz:
- system nie ma API, baza jest zamknięta, a eksport plików trzeba klikać ręcznie,
- producent nie wydaje aktualizacji albo zapowiedział koniec wsparcia,
- pracownicy obchodzą program arkuszami w więcej niż jednym dziale,
- każda nowa potrzeba kończy się kolejną nakładką, a nakładki zaczynają zależeć od siebie nawzajem,
- program działa tylko na starym systemie operacyjnym albo na sprzęcie, którego nie da się już kupić.
Wymiana to osobny, duży projekt: migracja danych, szkolenia, okres pracy na dwóch systemach. Dlatego decyzję lepiej podjąć na chłodno, a nie pod wpływem jednej brakującej funkcji. Jeśli wahasz się przy starszym programie, przeczytaj też, co zrobić ze starą aplikacją: przepisać, opakować czy zostawić.
Czy moduł przestanie działać po aktualizacji systemu?
To najczęstsza obawa i jest słuszna. Rozszerzenie jest tak trwałe, jak trwały jest sposób, w jaki łączy się z systemem głównym.
Producent, który udostępnia API, zwykle dba o to, żeby kolejne wersje go nie psuły, albo uprzedza o zmianach. Struktura bazy danych takiej ochrony nie ma. Producent może zmienić nazwę tabeli albo pola w dowolnej aktualizacji i nikogo o tym nie informować, bo to jego wewnętrzna sprawa.
Dlatego dobrze zbudowana dostawka trzyma się kilku zasad:
- łączy się z systemem w jednym, opisanym miejscu, a nie w dziesięciu,
- zapisuje dane wyłącznie drogą przewidzianą przez producenta,
- własne dane trzyma we własnej bazie i nie dopisuje tabel do bazy systemu,
- ma zestaw testów, które uruchamiasz na kopii przed każdą aktualizacją.
Dobudowa nie zwalnia z aktualizowania systemu głównego. Jeśli moduł jest powodem, dla którego firma boi się zainstalować nową wersję, to moduł jest źle zbudowany.
Sposoby łączenia porównujemy szerzej w poradniku integracja systemów przez API, bazę danych i pliki.
Od czego zacząć dobudowę
Zacznij od jednego procesu i opisz go zwykłymi słowami: kto, co, skąd bierze i gdzie zapisuje. Potem sprawdź w dokumentacji systemu, jak można się do niego podłączyć i czy wymaga to dodatkowej licencji. Te dwa kroki wystarczą, żeby ocenić, czy rozszerzenie jest realne.
Połączenia z programem, który już masz, budujemy w ramach integracji systemów i API. Gdy brakująca funkcja potrzebuje własnego ekranu, na przykład w telefonie magazyniera albo na komputerze w biurze, powstaje jako aplikacja mobilna lub desktopowa dla firmy, połączona z systemem głównym.
Jeśli nie wiesz, czy Twój system nadaje się do rozbudowy, odezwij się. Zaczniemy od sprawdzenia, jak można się do niego podłączyć.